बुधवार, २४ जुलै, २०१३

1
एक सकाळ गर्द सावळी
तिची आठवण सावल्या आभाळी 
तिचा चेहरा सावळ्या सागरी 
हास्य तीच लहरीन्वरती
पाणी हिंदकळून माझ्यावरती  
ती हसतेय निर्मल शुभ्र 
वर दाटले सावळे अभ्र 
मी मध्ये उभा अवाक होऊन 
ती सागरात - आभाळात - हृदयात 
नेहमी हसरी कशी मृत्युच्याही दारात ?
मग? हाच आहे का तो क्षण 
मी हि मागावे हसरे मरण 
झोकून द्यावे तिच्या हास्यात 
मिसळून जावे सावळ्या रंगात 


2
chhe re ! aatat chalalet shabd
shavas hi purata stabdh 
tu vach aata mazya cheharyaavar
ek mrutyupatr


mazya syllabus madhe
kon hot kunas thauk 
pan result chya veli kalal 
tu syllabus madhe navhatasach
aani akhha paper mi 
tuzyavar sodavala......


3
ती 
माझ चिडणं- रागावणं - वैतागणं म्हणजे 
प्रेशर कुकर च्या शिट्ट्या झाल्या समज
आता आत सगळ शिजलंय व्यवस्थित 
आणि थोड्या वेळात सारे शांत 
चवीने खाऊ शकू अशा गोष्टी पानात होतील हजर
ढेकर दिलेली लोकच चवीने खातील 
'उपाशी ' बसेल पाहत वाट......
पुन्हा शिट्ट्या होण्याची 

तो 
तुझा रागही इतका व्यवस्थित कसा ?
कि शिजावे त्यात सगळे छान 
दिसावे सुंदर वाढलेले पान
पण सखे
होऊ दे एक दिवस सारे अस्ताव्यस्त 
वाटू दे भीती मलाही 
नाही तर सुधारेन कसा मी 
सारे माझे व्यवस्थित असताना ? 


4
तो :

म्हटलं तिला...
का पोखर्तेयस  माझ आयुष्य..
म्हणाली...
तुझ्या अंता पर्यंत पोहोचायचे
म्हटलं 
म्हणूनतर भारकटलीयस...
म्हणाली...
का?..का?..सगळे रस्ते चुकातायात ?
म्हटलं..
चुकायाचेच ..
माझाच शरीर मी केव्हाच सोडलाय....

एक साक्षी भाव :

तू एक अशरीरी आत्मा  की ब्रह्मसंबंध ?
की dragan की राक्षस ?
कोण कोणाचं पोखरतय आयुष्य ?
कोण घोटाळतय  स्वतःच्याच पावलात ?
का घातलय एक रिंगण स्वतः भोवती 
ती आणि तू अशरीरी दोघे 
व्यापा की सगळे ब्रह्मांड 
मग कसलं पोखरण ?
कसलं रस्ते चुकण ?
सारा आनंद .....
अशरीरी ....

तो :

gr8.....मला का नाही सुचले ?



एक साक्षी भाव :

आता सुचेल खूप बरेच काही ...इथून पुढे ....


तो :

बरेच काही ...इथून पुढे .... घडआयचे  कि घडवायचे? 
कदाचित बिघडवायचे...
नसेलही...
वाटते तिला अडवायचे..
असेलही...
तिच्या मनात विर्जायचे..
कोण अग्नी देणार आहे?
कृपया जरा पुढे या....


एक साक्षी भाव :

एवढेच कळले 
की भरकटला तो ....
एक पाऊल रिंगणाबाहेर
पडतापडता 
परत आत गेल......
अरे काळ का थिजवलायस ?
ती ही घुसमटतेय तुझ्यात ....
बाहेर पड तिच्यासह ...
मग बघ तुझा प्रवास किती आनंदाचा  होईल......



5
एक मूर्ख अधिक एक मूर्ख 
किती होतात 
.........दोन मूर्ख ?
..........एक मूर्ख एक हुशार ?
...........दोन हुश्शार 
.............?
एकच मूर्ख ........

एक मूर्ख वजा एक मूर्ख 
किती होतात ?
............अं...............?
....................शून्य?
एकच मूर्ख ...........

खरच तू मूर्ख आहेस 
कधी कळणार तुला ?



6
तुझा वेग अफाट जगण्याचा 
आणि मी थांबलेली तिथेच 
कुठल्यातरी वळणावर 
मागे बघशील
अशी आस मनी बाळगणारी 

तुझ म्हणन  
कि ...तुला यायचं असेल माझ्या बरोबर 
तर वेग वाढव तुझा 

वाढवला आहे मी वेग 
फिरतेय तुझ्याभोवती 

लोक म्हणताहेत
पहा 
केव्हडी हि वावटळ 


7
तो गेला उत्तर न देताच  ती उभी अचंबित  जायचेच होते  तर सांगूनही जाता आले असते  ---- अच्छा ...लक्षात आले तिच्या
डोळ्यात पाणी होते त्याच्या
----
पण कशाला हवे पाणी डोळ्यात
ती तर असणार कायम मनात
विरह कुठे असणार आहे
दुःखाचा काय संबंध आहे?
----
नाही कसल्याच आशा...ना अपेक्षा
केवळ आनंद तिच्या उरात आहे

--------------संगीता




8
तो :

पाउस नाही थांबणार तुझ्यासाठी ...

अश्रू लपवावेत त्याने कशासाठी ...

दुःख म्हणजे काय असते नाही कळणार तुला ..

एक एक थेंब पावसाचा ...

एक एक क्षण तिच्या आठवणींचा ..

मग का थांबेल पाऊस ...
.
पसर तुझी ओंजळ त्याच्या पुढे ....

एक थेंब साठवलास मनात तर .....

तर नशीब तुझ ...........

...................

...............

ती 

आठवण काय फक्त ४ महिनेच ?

त्यातही फक्त ४ दिवसच ?

बाकी दिवसाचं काय?

अश्रू आटलेत माझे 

नाही राहिले कौतुक आसवांचे 

बरी आहे कोरडी ठन्न मी

तळपत्या सूर्यात होरपळायला 

------------
जळून खाक होईन मी 

पोचेल माझी वाफ ढगात .....

पुढच्या मोसमात

बघ मग .......

झेपतंय का तुला?





9

(ती ....)
फाटतील पान
जळतील वह्या 
पण मनाच काही खर नाही 
किती ठेचा ..कोंडा ...मारा त्याला 
ते आपल अमरत्वाच  पट्टा घेऊन आलय 
ते आपल अजर अक्षय  आत्म्यासारखं ...
भोवतालच्या मायेन बरबटलेल .....
----------
(तो ....)
खरय मनाचं काही खर नाही 
विश्वासघातकी ..
दगाबाज ...पाजी ..
नालायक ...
हरामखोर...
माझ्या मरणानंतर तू बघच
मन खुशाल सोडून मला 
धावेल तुझ्याकडे ..... 



10
झाडाच्या हिरव्या चार फांद्या 
माझ्या दाराचं तोरण 
पूर्वेच्या सूर्याचे थोडे किरण 
आणि एक तुकडा आकाश 
मी दार उघड ठेऊ का?येणारेस का?
का ...आहेत सगळे आभास ?....

लगेच एक अंधारी 
सूर्यावर झाकोळलेला मेघ 
माझ्या मनाला आशेची रेघ 
तू कसा येणारेस ?..थेंबाथेम्बाने ..कि सरीसरीने..
 मी दार उघड ठेऊ का?येणारेस का?
कि मी भिरभिरतेय भ्रमाने?....

क्षणात एक सोनेरी झळाळी 
काळ्याशार मेघाच्या लखलखत्या भाळी 
तू हसतोयस ?
आणि घनघोर ओथंबलेला तू 
अडवातोयास का स्वतःला ?
वाराही नाही सोबत पुढे जायला 
मग काय हरकत आहे कोसळायला ?
 मी दार उघड ठेऊ का?येणारेस का?
कि मी माझ मन गोळा करायचं सावरायला ?....

आभासा पलीकडे ...
भ्रमाच्या पार 
सावरण्याच्या क्षणी 
तू का आलास झणी ?

थांब तू ...जा तिकडे 
मी दार लावून घेणार आहे 
घट्ट ..मिट्ट... काळोखाच.....
----------------


11
मन माझ फुलपाखरू 
नाचत ...डोलत ..
गिरक्या घेत ..
खाली पडत ...थकत ...
जीव त्याचा छोटासा 
एका दिवसापुरता 
दिव्यावर मारून उडी 
अस्तित्व संपण्यापुरता ...

मन माझ फिनिक्स 
उठत आगीच्या राखेतून 
सावरत स्वतःला 
घटत गोळा करत एकत्र 
आणि चालत राहत ...पुढच वळण येईतोवर 


12
मन माझ see-saw
क्षणात आनंदी 
तर क्षणात दुःखी ....

मन माझ jigsaw puzzle
कधी पूर्ण चित्राची सलग उकल 
तर कधी तुकडे तुकडे 
वाकडे तिकडे ....

मन माझ उन पाऊस
पण नाही तो खेळ श्रावणाचा 
त्यामुळे नाही त्यात इंद्रधनू 
आणि फुललेला पिसारा मोराचा ...

13
tu paus mhanun athavanit chimb
aani 
ticha athavancha pausahi zalay koradathann
ye ekada valavantat
kalel eka ashruchi kimmat tula
mag firshil mrugajalasarakha aaspas
pan thauk ahe tila....ha sara abhas



14
उसवता अपेक्षांचा धागा 
होतो मनाचा त्रागा
मग पुन्हा टाके आशेचे 
नवीन वस्त्र अपेक्षांचे .....

हेच तर चक्र बंधनाचे 
कुठे दार मुक्तीचे ?
जो आहे बंध ..तेच आहे दार
सोडून आशा अपेक्षा ..मोडावा सारा अहंकार 
तेव्हा भेटे आनंद 
मग त्याचा लागे छंद  |



15
paus baher padatoy
ki toch zalay paus?
man othambalay tyach
sar tyachya shabdanchi
bhijavatey tila nakhshikhant


16
कोरड आसमंत .पांढरया ढगांनी भरलेल
एक रितेपण अवेळी आलेलं 
एक उदासी विनाकारण वातावरणात 
सूर्य झाकोळलेला ...पाऊसही नाही 
अशा वातावरणात काय करायचं सुचतही नाही 

एक चीपचीप, एक त्रागा
विनाकारण वाटत राहत 
उसवतोय का धागा
विनाकारणच हुरहूर 
भविष्याची चिंता 
वर्तमान रुसलेल 
भूतकाळ पुसलेला 
अशा वेळी कस गोळा करायचं स्वतःला 



17
काही नवीन नाही , जुनेच आहे सारे
उत्पत्ती -स्थिती- लय  चक्रात बांधले पसारे 

law of conservation of energy...
energy never destroyed...never created
it converts into other form..

जगाच्या आदी पासून अंतापर्यंत उर्जा तीच 
मग , कसलं काय नवीन 
तेच ते दळण

पाणी - वीज -आग - उष्णता - वाफ - पाणी 

सृष्टीच्या चक्रात सारेच बांधलेले 
पण प्रत्येकाचा span वेगळा 
काळाची माप वेगळी ....

मग  म्हणायचं कशाला तरी "नवीन ",
नि कशाला तरी "जुनं" ...दुसर काय ?

                                                          
------sangeeta



18
वाफाळलेला चहाचा कप... 
थोडा जपून पी बर....
नाहीतर भाजतील ओठ ...
हिंदकळेल कप ...
पडेल थेंब शर्टावर ...
आणि मग 
आणखी एक जखम 
हळव्या उरात 



19
paus teecha nirop gheun ala
salasaltya varyala
sobat gheun ala..
kanat olachimb kujabujala
an halakech hatavar
teeche ashru theun gela..

संपले आता विरहाचे क्षण 
येईन मी बघ लवकर 
निरोप तिच्या सजणाचा 
चिंब चिंब भिजवून गेला.....

20
हे देवा तू सगळ्यात मोठा क्रेडीटर

काहीच देत नाही आम्ही तुला

शेवटी आमची balancesheet  अशी ...

कि तू वरती तर आम्ही खालती 

पुन्हा  जन्म मरणाच्या फेऱ्यासाठी





तुझे बिल चुकते करायचे तरी कसे

कारण कमावतच नाही काही आम्ही 

ती bank तरी परवडली 

कधी ना कधी बुडीत खात्यात जमा करते आम्हाला 
तू मात्र दर वेळेला देतोस chance

आणि मग चौऱ्यानशि  लक्ष योनीचा मोठ्ठा फेरफटका




देवा एक काम कर 


पुढच्या वेळेस हात आवरता घे 

द्यायचच  असेल तर कमावण्याची अक्कल दे 
ताकदही दे निरन्तरतेची  

बस यार balancesheet  होऊ दे match

मुक्ती भले मला नाही , पण तू तर मिळव माझ्यापासुनची..
------------------------------------------------------------संगीता

शनिवार, ६ जुलै, २०१३

पावसाची रिपरिप

पावसाची रिपरिप 

बाहेर मिट्ट काळोख 

थेम्बानाहि समजेना
 
कुठे पडावं?

........

.....
विचारांची किरकिर

मेंदूला मुंग्या 

शब्दांनाही समजेना 

कुठे सांडावं ?

.......

भिजलेपण , चिखल सारा 

अंगाभोवती लपेटून 

थरथरती धरती 

वाट बघतेय 

एका प्रकाशाच्या तिरीपेची

मंगळवार, २५ जून, २०१३

1
मन माझ फुलपाखरू 
नाचत ...डोलत ..
गिरक्या घेत ..
खाली पडत ...थकत ...
जीव त्याचा छोटासा 
एका दिवसापुरता 
दिव्यावर मारून उडी 
अस्तित्व संपण्यापुरता ...

मन माझ फिनिक्स 
उठत आगीच्या राखेतून 
सावरत स्वतःला 
घटत गोळा करत एकत्र 
आणि चालत राहत ...पुढच वळण येईतोवर 


2
मन माझ see-saw
क्षणात आनंदी 
तर क्षणात दुःखी ....

मन माझ jigsaw puzzle
कधी पूर्ण चित्राची सलग उकल 
तर कधी तुकडे तुकडे 
वाकडे तिकडे ....
मन माझ उन पाऊस
पण नाही तो खेळ श्रावणाचा 
त्यामुळे नाही त्यात इंद्रधनू 
आणि फुललेला पिसारा मोराचा ...
 
 
एक क्षण हसण्याचा
बाकी सारे रडण्याचे ...
एक क्षण सत्याचा 
बाकी सारे आभासाचे ...
एक क्षण श्वासाचा 
बाकी सारे निःश्वासाचे ..
एक क्षण धाडसाचा 
बाकी सारे भयाचे ...
एक क्षण अद्वैताचा 
बाकी सारे द्वैताचे...
एक क्षण ऋताचा
बाकी सारे भ्रमाचे ....
असे असताना सांग बरे तू
कसे स्वतःला ओळखायचे ...?

--------------------------------------------------------
 
 

तू दिलेल्या आरशात
लक्ख बघितलं स्वतःला
रापलेली मी
दुर्मुखलेली छाया
भयाचे कुलूप
साऱ्या तन मनाला

मग तुझा जप
तुझा ध्यास
तुझ्यासाठी चाललाय
आटापिटा खास

एका क्षणी डोक्यात उजेड
हा आटापिटा तुझ्यासाठी कुठेय
हा तर खरा माझ्यासाठी

दुसऱ्या क्षणी दुसरा उजेड
कुठे आहे तुझ माझ
आत बाहेर खरा तूच

आता कुठे आरसा 

आता कुठे प्रतिबिंब
ध्याता ध्येय ध्यानाची
त्रिपुटी एकसंध
---------------------संगीता

3
निःशब्द तुझ्या ओळींनी 
बरेच काही सांगितले
प्रत्येक टिंबाटिंबातून 
भावबिंदू ओघळले 

ती अजिजी , ते आर्जव 
ते लाघव ,ते मार्दव 
ते उसासे, ते निश्वास 
ओघळले आसपास  

तुझ्या रित्या ओळी 
तुझ्या शब्दांपेक्षा 
जास्त व्यक्त करतात 
आशा अपेक्षा 



4
भ्रम आणि वास्तव यातला नक्की फरक काय ?
माणसासाठी दोन्ही अवस्था एकसारख्या दुसरे काय ?
वास्तवातील गोष्टींना तो खरे मनात नाही 
भ्रमातील गोष्टींना उरातून बाहेर काढत नाही 
सारा गोंधळ वास्तव भ्रमाचा उठतात वावटळी सततच्या
येता जाता गोंधळ सावरणार्या अवस्था सतत मनाच्या 


5

आता कुठे जाता जाता 
शेवटचे श्वास मोजतेय मी 
आणि तुझे म्हणणे कि 
सांगायचे राहिले तुला 
थांब थोडी आता ...
राहिलंय सांगायचं कि 
खूप प्रेम आहे माझ 
तुझ्या सोसण्यावर 
तुझ्या सांभाळण्यावर
तुझ्या माझ्या संसारावर
तुझ्या रागावण्यावर
तुझ्या त्राग्यावर 
तुझ्या बटांवर
.......तुझ्यावर 
तेव्हढ्यात ऐकू येते घरघर 
राहते सारे मनात ...
आधीच सांगायला काय झाले होते
ऐकायसाठी श्वास अडकले होते ...
......पण चेहऱ्यावर तिच्या 
 पसरली आहे शांतता ....जाता जाता 

6
एक विचित्र कंटाळा 
उदासी वातावरणात 
एक चीप्चीप 
वार्यालाही हलावेसे वाटू नये !!
एका झुळूकेसाठी 
तहानलेली मी 
चातकासारखी बघतेय वाट
पावसाच्या थेंबाची ..........

आली पावसाची सर
मागून उनही नभभर 
सावल्या मेघाला 
लाभे तेजोमय आभा अधर 
सरली उदासी ,सरला कंटाळा 
मेघ कृष्णरूपी भासे या दृष्टीला 
इंद्रधनू उमटे त्यावरी 
जणू कृष्ण खोवे मोरपिसापरी ....

7
सकाळची घाई 
कुकरची शिट्टी
भाजीची फोडणी 
कणकेचा गोळा 
मन झालाय तोळा.....
मनाला जीवनसत्व देणारे
कुकर , भाज्या , कणिक 
कुठे मिळते देवा .....?
तो म्हणाला ....
क्षमाशिलतेत 



8
बाहेर एक 
उदासी छटा
आभाळाच्या भाळावर 
झाडांच्या बटा.........
ती निष्पर्ण ...खोडासारखी
उभी आहे दारात 
कधी यावा तिचा सावन 
त्याची वाट पाहत....
अंधार होता क्षणभरात 
कुठूनशी वीज एक चमकते 
निष्पर्ण खोडाला 
जणू पालवी फुटते ......
ठाऊक नव्हता तिला 
हा इशारा होता जळण्याचा 
उंबरठ्यावर ढीग आता 
जळलेल्या राखेचा .........


आता हो कितीही  निःशब्द 
आणि कुढलास कितीही आत तरी 
राखेतून ना उठणार 
हि फिनिक्स आता कधीही 

मरण जितक ग्रेट 
तितक जीवन का नाही ?
.........
मरण सत्य 
तर जीवन आभास 
म्हणून मरण ग्रेट 
तर जीवन एक त्रास 


 जीवन जगण्यापेक्षा 
रोजच मरण बर 
भ्रमात राहण्यापेक्षा 
सत्यात राहाण खर 


9
मिट्ट काळोखात 
एक सळसळती  लखलखावी  वीज 
बीजेची कोर कधी असावी आभाळाच्या भाळी
शुक्र तारा जसा रोज साथीला
मैत्री लाभावी अशी आयुष्याला 
ध्रुव तारा जसा अटल आभाळात 
मैत्री लाभावी तशी आयुष्यात 


10
गर्द हिरव्या झाडीतून 
मावळता सूर्य 
लखलखीत केशरी 
मी गेले त्याच्या 
मागोमाग 
वारा पीत पीत 
पण गुडूप झाला 
तो त्याच्या घरात 
मी बसलेय अंगणात 
त्याची वाट बघत 
उद्यासाठी 


11
कुणाकडे मागतोयस 
चार ओळी उधार ?
जिच्याकडे
 नाहीत भावना 
नाहीत कल्पना 
नाहीत शब्द 
नाहीत अश्रु
आहे फक्त एक कलेवर 
थांबलेल .....
कुणाकडून तरी 
अग्नि घेण्यासाठी 


12
 तो:
पाऊस आहे का तिकडे 

ती :
ढग आहेत गच्च भरलेले 
सगळा "सावळा" गोंधळ 
दिशांचे भान नाही 
सारा सुन्न सन्नाटा 
सारी चिक चिक 
सारी पीर पीर 
इतकही धुमसू नये 
व्हावे मोकळे 
तेव्हढाच एक श्वास 
घेता येईल धरतीला .....


13
सूर्य लपला मेघाआड 
पसरुनी किरणे बाहेर 
सावळ्या मेघास लाभे 
त्यांची सोनेरी किनार 

सावळा मेघ असे हा 
जणू कृष्ण माझा सखा 
भोवतीची आभा त्याच्या 
तीच त्याची सखी राधा 

किरणांविना मेघ  हा 
निस्तेज बापुडा आहे  
जैसे राधेविना कृष्ण 
विरही व्यथा साहे 
चैतन्य दोघांचे असे 
त्या तेजोमय सूर्यापरी 
मावळता सूर्यबिंब 
उजळे पुनवेच्या चंद्रापरी 

प्रेमाचे अपूर्व नाते 
बंधही अति आगळे 
दोघांचा आत्मा एक 
शरीरी जरी वेगळे 
-------------------
तुझ्याविना उभा जन्म माझा 
नाही कळतील तुला यातना 



14
एक तर यायचंच नाही 
कि जीव नकोसा व्हावा 
आलास तर इतका आसेसून
कि जीवच घेऊन जावास

किती नुकसान करोडोंच 
किती लोक बेघर 
पण हिशोब कुठून करणार तू 
तुझ्या जीवाला नाहीच घरघर 

तुला ठाऊक फक्त रपरप
सरसर सरसर सरसर
नाहीतर पुन्हा गुडूप होण
कि कास्तकारांनी आत्महत्या कराव्या भरभर

शेवटी काय तू ये कि नको येउस
जीव आमचा जाणारच
म्हणून तर मृत्यूचे नाव
पाऊस असे ठेवणारच

-------सौ. संगीता गजानन वायचाळ
           9423145126
15
manala mazya funkar nako
nako khule aasamant
nako mokala shvas
mhanun nako tuza sahvas

tu mhanaje ek tras aahes
maza adakalela shvas ahes
kiti ghenar ahes jeev ajun
kanthashi alela pran aahes

16

एक मस्त दुपार 
आळसावलेली
आठवणींच्या परिघात
सुस्तावलेली

हळूच उठते ती 
बनवते चहा
सख्याला तिच्या 
आठवते पहा 

चहाच्या कपात 
आठवणींची गोडी 
म्हणते प्यावी
थोडी थोडी 

कट्ट्यावर मागवलेला 
एक फुल दो कट
खड्यात गेली दुनिया 
म्हणणारा तो नटखट

प्रत्यक्ष वेळ येता
जात पात मध्ये आणून
आईच्या नावावर 
गेला निघून

चहाचा फुरका
ओठाला चटका
आठवणींचा झटका 
नकोच हा

17
झाली तुझी जायची वेळ 
संपला आजचा सर्व खेळ 
मोज मग त्यातली पाच सहा नाणी 
नको उगाच डोळा पाणी 
घे त्यातली सगळी तुझ्याकडे
तुझ हसू फक्त ठेव माझ्याकडे 


18
पाउस तिचा निरोप घेऊन आला 
सळसळत्या वाऱ्याला
सोबत घेऊन आला 
कानात ओलेचिंब कुजबुजला 
अन हलकेच हातावर 
तिचे अश्रू ठेवून गेला 

संपले आता विरहाचे क्षण 
येईन मी बघ लवकर 
निरोप तिच्या सजणाचा 
चिंब चिंब भिजवून गेला.....

आता येईल श्रावण मास 
लपाछपी ऊन पाऊस 
खेळामध्ये त्यांच्या दंग 
होईल ती सजणासंग 








सोमवार, २४ जून, २०१३